Գաբրիել Գարսիա Մարկես

What matters in life is not what happens to you but what you remember and how you remember it”
Կյանքում կարևորը այն չէ, թե ինչ է պատահում քեզ հետ, այլ այն թե դու ինչ ես հիշում և ինչպես:

“A lie is more comfortable than doubt, more useful than love, more lasting than truth.” 
Սուտը ավելի հարմարավետ է քան կասկածը, ավելի օգտակար քանը սերը, ավելի տևական քան սուտը:

I never forgot her somber look as we were eating: Why were you so old when we met? I answered with the truth: Age isn’t how you old you are but how old you feel.
Ես երբեք չեմ մոռանա նրա տրտում հայացքը ուտելիս: <<Ինչու էիր դու այդքան ծեր, երբ մենք հանդիպեցինք>>: Հետո ես ճիշտը պատասխանեցի. <<Տարիքը չի ցույց տալիս թե ինչքան ծեր ես դու, այլ այն, թե ինչքան ծեր ես դու քեզ զգում>>:

The problem in public life is learning to overcome terror; the problem in married life is learning to overcome boredom.”
Հասարակական խնդիրը ահաբեկչությունը հաղթահարել սովորելն է, իսկ ամուսնական խնդիրը ձանձրույթը հաղթահարել սովորելն է:

“Always remember that the most important thing in a good marriage is not happiness, but stability.”
Միշտ հիշեք, որ հաջող ամուսնությունում ամենակարևոր բանը երջանկությունը չէ, այլ կայունությունն է:

No, not rich. I am a poor man with money, which is not the same thing.
Ոչ, ոչ հարուստ: Ես գումար ունեմ, բայց աղքատ եմ: Դրանք նույնը չեն:

The heart’s memory eliminates the bad and magnifies the good.
Սրտի հիշողությունը հեռացնում է վատը, և մեծարում լավը:

People spend a lifetime thinking about how they would really like to live. I asked my friends and no one seems to know very clearly. To me it’s very clear now. I wish my life could have been like the years when I was writing ‘Love in the Time of Cholera.’
Մարդիկ ծախսում են իրենց կյանքը, մտածելով այն մասին, թե ինչպես իսկապես կսիրեին ապրել: Ես հարցրի իմ ընկերներին, և ոչ ոք հստակ չգիտեր: Ինձ համար հիմա դա շատ պարզ է:  Իմ կյանքը կարող էր նման լինել այն տարիներին, երբ ես գրում էի <<Սերը խոլերայի ժամանակ>>: 

Ultimately, literature is nothing but carpentry.With both you are working with reality, a material just as hard as wood.
Ի վերջո, գրականությունը ավելին չէ, քան ատաղձագործությունը: Երկուսի հետ էլ դու աշխատում ես իրականության հետ, մի նյութի, ճիշտ այնպես ինչպես կոշտ փայտն է:

“A famous writer who wants to continue writing has to be constantly defending himself against fame.”
Հայտնի գրողը, ով ցանկանում է շարունակել գրել պետք է մշտապես պաշտպանի իրեն համբավի դեմ:

“Nobody deserves your tears, but whoever deserves them will not make you cry.”
Որ ոք արժանի չէ քո արցունքներին, բայց ով էլ որ արժանի է, չի ստիպի քեզ լաց լինել:

“He who awaits much can expect little.”
Նա, ով ակնկալում է շատ բան, պետք է սպասի քչին

“A man knows he is growing old because he begins to look like his father.”
Մարդը գիտի, որ ան ծերանում է, քանի որ սկսում է նմանվել իր հորը:

“Everything that goes into my mouth seems to make me fat, everything that comes out of my mouth embarrasses me.”
Այն ամենը, ինչը գնում է դեպի իր բերանը գիրացնում է իրձ, և այն ամենը, ինչը դուրս է գալիս իմ բերանից խանգարում է ինձ:

Human beings are not born once and for all on the day their mothers give birth to them, but…life obliges them over and over again to give birth to themselves.”
Մարդկային էակներ մեկ անգամ չեն ծնվում: Եվ կարևոր է բոլորի համար այն օրը, որ մայրերը ծնունդ են տալիս իրենց……բայց, կյանքը պարտավորեցնում է կրկին ու կրկին ծնունդ տալ իրենք իրենց:

 

 

 

 

 

 

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: